Zo, dit ben ik! Ben 36 jaren jong, getrouwd en in het bezit van twee (soms drie) mormeltjes. (kids genaamd) Verder werk ik in een winkel en mag graag met mijn pc-tje prutsen, althans alleen als hij precies doet wat ik zeg en daar hebben we nogal eens onenigheid over! Ik ben aangestoken met web-loggen door de als-ik-uit-mijn-raam-kijk-zie-ik-je-huis-staan-buurman (ookwel HJ genaamd) Vandaar ook de naam: buuf nr 15.
Ik heb lang getwijfeld wat ik met mijn web-log zou gaan doen maar ik heb toch besloten ermee te stoppen. Er is in huize 15 namelijk in een week tijd meer gebeurd dan in 34.528 afleveringen van dancing on ice ooit zal gaan gebeuren. Buurnr15 en ik gaan uit elkaar. De beslissing kom van mijn kant en het was de grootste en tevens vreselijkste stap die ik ooit in mijn leven heb genomen. De oorzaak? Tja,de sleur, het niet goed met elkaar praten, het uit elkaar groeien, een ziektebeeld waar niet goed mee omgegaan werd enz enz. Langzaam komt dan het besef en de voorzichtige vraag: hou ik eigenlijk nog wel van hem? Maar… dat kan niet, dat mag niet en dat is uit den boze, dus die gedachte wordt verdrongen. Er wordt gepraat en het leven gaat weer even door, maar steeds komt dat duivelse stemmetje terug en heel voorzichting begin je dan toch eens in de richting van scheiden te denken. Alleen het vreselijk grote gapende gat dat dan op je wacht is zo verschrikkelijk zwart dat je steeds maar weer dat stemmetje naar Seberie stuurt. Totdat je beseft dat je ondanks dat je heel erg veel mensen verschrikkelijk veel pijn gaat doen, je toch voor jezelf moet gaan kiezen. En dat heb ik dus deze week gedaan. Ik heb waanzinnig veel respect voor de manier waarop buurnr15 hier mee omgaat en ik hoop uit de grond van mijn hart dat we de band die we deze week hebben opgebouwd nog lang kunnen voortzetten. Hoe het allemaal verder gaat? Joost zal het weten, maar…. gelukkig ken ik Joost niet!!!
Terwijl ik dacht ongestoord even een "rust" periode in te lassen, kwam naast de buuv vanmiddag toch maar even checken of ik nog wel leefde omdat ze geen logjes meer van me zag. Tja, en dat kunnen we niet hebben natuurlijk. Dus mensen, ik leef nog hoor! Had (heb) alleen eventjes een inspiratieloos weekje. Gewoon zo’n bleeh, geen zin week! Heb me bijvoorbeeld mateloos verbaasd over het feit dat zoveel mensen op zaterdagavond twee uur naar een programma kunnen kijken wat in werkelijkheid met 10 minuten klaar is. Ik heb het over dancing on ice, of sterrendansen, of hoe het ook maar heten mag. Terwijl "de mannen" elders in de straat, hard vloekend, schreeuwend en mateloos opgefokt het Nederlands elftal zaten aan te moedigen, besloot dochterlief dat het wel weer eens tijd werd voor een "meidenavond" Dus werden de laatste hapjes uit de koelkast gevist, werden de kaarsjes aangestoken en werd er natuurlijk gekeken naar dat eerder genoemde schaatsfestijn. Nu had ik er wel eens fragmenten van gezien maar nog nooit een hele uitzending. En dat is afzien! Met alle respect voor de kunsten die de bn-ers vertonen, ik vind het echt erg knap en moedig, maar wat een langdradig gedoe zeg. Vier stellen die anderhalve minuut dansen, een juryrapport van een halve minuut per stel en de uitslag van pak hem beet twee minuten, duurt bij mij maar tien minuten. Waarom kijkt men dan twee (2!!!) uur naar zo iets???
Weet je wat ook nog het slimste is? Ik weet niet eens wie eruit is en of mijn favoriet Froukje er nog wel in zit!!!
Alle cursussen en psychologische sessies voor mensen met een te hoog zelfvertrouwen kun je meteen in de prullenbak gooien. Het enige wat namelijk echt werkt is: De informatie avond van de basisschool!. Mocht je ooit het idee hebben opgevat dat je toch nog wel iets voorstelt in deze maatschappij, ga een keertje met me mee en je staat weer met beide benen op de grond! Het begint al met de binnenkomst. Terwijl jij denkt dat je je met het aantrekken van een schoon truitje wel kunt vertonen, word je meteen met de neus op de feiten gedrukt dat dat dus ECHT niet het geval is. Mantelpakjes, strakke rokjes, keurige pantalons en perfecte kapsels beheersen het beeld van de tegenwoordige ouder. (En dat terwijl het ook nog eens regende! Jeetje ik lijk dan altijd op een uit de boom gevallen vogelnestje!) Om over de opgedirkte smoeltjes maar te zwijgen. Had ik me al eens verbaasd over de tijd die sommige moeders hebben om zich x92s morgen zo op te dirken, x92s avonds kan er geen Leco aan tippen hoor. Daar zit je dan tussen al die x93mooiex94 mensen! Tuurlijk ontdek je dan ook nog eens een verdwaalde vlek op je broek! Maar goed, je zit er tenslotte voor je kinderen. Althans dat denk je! Als de avond begint ben je na tien minuten de draad al kwijt omdat je met je gedachten weer eens ergens anders blijkt te zijn en beschaamd kijk je op als iedereen hard moet lachen en jij absoluut niet weet waar het over gaat. Opletten, verman je jezelf! Als dan ook nog blijkt dat iedereen begrijpend knikt als de leraar uitlegt welke methodes ze gebruiken om jou kind toch wat wijzer te maken en jij bij god niet weet waar hij het over heeft, zakt de moed al aardig in je schoenen (die ook niet goed blijken te zijn, vergeleken met de torenhoge pumps die je mede-moeders allemaal blijken te dragen) Verder komt het ook regelmatig voor dat er wordt gesuggereerd dat je dat eigenlijk wel hoort te weten, want dat heeft zoon/dochterlief vast wel verteld thuis (zo grappig, die leraren tegenwoordig!) en moet je een ouderbijdrage ter plekke betalen terwijl je natuurlijk niet genoeg geld bij je hebt. Kortom, ik geloof dat mijn kinderen het beter doen op school dan ik!
x93pieppieppieppiepx94 x93pieppieppieppiepx94 Jeetje wat is dat toch voor pokke herrie?! Terwijl ik me probeer om te draaien hoor ik het weer; x93pieppieppieppiepx94 Langzaam dringt het tot me door dat het mijn telefoon cq wekker is. Moedig haal ik xe9xe9n arm onder de dekens vandaan om het befaamde snooze knopje in te drukken. Ha! Heerlijkx85 rust! Genietend nestel ik me weer in. x93pieppieppieppiepx94 x93pieppieppieppiepx94 Aaarghhh, nu alweer tien minuten voorbij? Nog maar een keertje de snooze knop ingedrukt. En weer genieten van het heerlijke moment van stilte waarin je zo heerlijk weg kunt dromenx85 en zo gaat het iedere morgen een keer of zes! Totdat ik er echt niet meer onderuit kan en me weer vreselijk moet haasten om op tijd te komen. De koffie drink ik tegenwoordig al in de auto op, erg hxe8? En iedere morgen bedenk ik me weer dat ik x93morgenx94 toch echt eerder op ga stax85. Ja ja in mijn dromen!!!
Even waande ik me op de set van CSI Buurse toen ik vanmorgen, op weg naar de camping, staande werd gehouden door een wild zwaaiende meneer voor een file van auto’s met alarmlichten aan. Een ongeluk? Een gewapende overval? Een politiefuik? Wat het ook was, het leek me wel spectaculair. Dus de auto stil gezet, voor het effect ook de alarmlichten maar aan gedaan en op onderzoek uit. Al snel zag ik wat er gaande was. "Iets" belemmerde de weg waardoor er een complete verkeersopstopping was ontstaan en iemand was zelfs al druk bezig om 112 te bellen, om te vragen hoe of wat. Ik moest wel lachen toen ik ontdekte wat dat "iets" dan wel niet was….. Het was een ontsnapte kudde koeien!!!! Terwijl sommige mannen hele scenario’s aan het bedenken waren om die beesten terug te krijgen was een andere zo slim om op te merken dat het hek op de hoek open stond en we de gevlekte viervoeters dus gewoon terug konden drijven. Alhoewel het minder spannend was dan het in eerste instantie leek, vond ik het wel ontzettend grappig allemaal. Ik hoop in ieder geval wel dat de "melkfabriekjes" hebben genoten van hun uitstapje…
Oh wat was de man dronken die om acht uur tegen de voorgevel van onze winkel zat. En oh wat vond hij me grappig toen ik hem vroeg of het wel goed met hem ging. Oh wat was hij kwaad op de gemeente omdat hij toch echt linksaf moest en maar niet kon begrijpen waarom uitgerekend daar nu appartementen gebouwd moesten worden. Maar oh wat moest hij weer lachen toen ik hem vroeg of hij wel zo naar huis zou gaan omdat ik anders bang was dat hij bij ons op de stoep in slaap zou vallen. Oh wat was ik dom om dat te vragen want hij had hier toch helemaal geen televisie!!! Maar… oh wat moet ik stiekem lachen als ik denk aan zijn kater morgenvroeg en hij kreunend (ooooh auw ooooh) zijn bed uit zal moeten komen. (als hij die tenminste ziet vannacht!)
Mijn excuses aan de meneer die nu waarschijnlijk nog aan zijn gehoorapparaatje zit te friemelen omdat hij zo’n vreemde piep hoorde toen ik mijn fiets pal naast hem van het slot af haalde.
Mijn excuses aan de mevrouw die nu waarschijnlijk nog last van haar rug heeft omdat ze twee meter de lucht in vloog toen ik mijn fiets vanmiddag naast de hare op slot zette.
En mijn excuses aan de buufjes omdat ze zo lang moesten wachten toen ik handmatig vanavond bij de sportschool mijn fiets van het slot moest ontdoen omdat de "piep" (lees: kl*te) afstandsbediening van mijn fiets niet meer functioneerde.
Al met al, het is nog niet helemaal "je van het" dat piepende, op afstand bedienbare slot van mij!
Ik zal vast wel weer de enige zijn in de hele wereld die er last van heeft, maar zo langzamerhand word ik er tureluurs van. Mijn wasmachine eet sokken!!!! De verzameling van eenlingen onder de voet-warm-houd-stofjes breidt zich maar uit en uit. Ok, je kunt eens een keertje een witte sok per ongeluk bij de bonte was stoppen maar die komt dan wel weer terecht als je de beide wassen klaar hebt. (Zo leuk, een spierwitte en een grijze sok.) maar laatst had ik er speciaal opgelet. Ik had twee (2!) sokken van zoonlief in de machine gedaan. (Ik heb het driedubbel gecheckt.) en aan het eind van de rit zat er nog maar xe9xe9n bij de stapel was die nog opgevouwen (Strijken???? Wat is dat?) moest worden. De hele wasmachine heb ik na gekeken. Het hele traject van machine tot aan opvouwtafel idemdito. Gewoon nergens die ene sok te bekennen. Moedeloos word ik ervan. En arm!
